Καλωσορίσατε στον διαδικτυακό χώρο του  KAPOULITSAS outdoors
Αρχική Συχνές Ερωτήσεις - Απαντήσεις

.

Συχνές Ερωτήσεις - Απαντήσεις

Αξιολόγηση Χρήστη: / 6
ΧείριστοΆριστο 

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΤΕ
ΔΗΜ. Π. ΠΑΠΑΔΕΑΣ

Ο Έλληνας και ειδικότερα ο κυνηγός, επειδή κάτι άκουσε στο καφενείο, ή διάβασε στα κυνηγοπεριοδικά, δεν καταδέχεται να ρωτήσει, όχι από εγωισμό, αλλά νομίζει πως ξέρει τα πάντα, κατά το πασίγνωστο διαφημιστικό σλόγκαν "Σαράντα χρόνια φούρναρης !!!!!!!!...".. Εξήντα χρόνια κυνηγάω και διαβάζω, ανελλιπώς, όλα τα κυνηγετικά έντυπα και πάλι δεν μπορώ να καυχηθώ ότι είμαι παντογνώστης. Αυτό που μου έχει μείνει είναι, πως όποιος δεν ρωτάει δεν μαθαίνει, όχι πως να κυνηγάει και να σημαδεύει σωστά, αλλά ούτε στην πρέφα ή το τάβλι. Μένει στην ημιμάθεια που είναι χειρότερη της πλήρους αμάθειας και η κυνηγετική μυθολογία πλουτίζεται για να ακούμε, στις κυνηγοσυζητήσεις, περί ζεματιστών σκαγίων και μπαρουτιών που δήθεν φαρμακώνουν τα σκάγια και άλλα τέτοια φαιδρά.

Όταν πιάσω, το όποιο κυνηγοέντυπο στα χέρια μου, το πρώτο που διαβάζω είναι η στήλη των ερωτήσεων, τις οποίες υποβάλουν οι αναγνώστες ζητώντας τα φώτα των συνεργατών του περιοδικού. Την εποχή των Κυνηγετικών Νέων και του αείμνηστου Ελευθέριου Συνοδινού, οι ερωτήσεις περιεστρέφοντο σε αναζήτηση "αυτόματων πιλότων" με τη μορφή κεραυνοβόλων γομώσεων. Η ερώτηση...Παρακαλώ όπως μου υποδείξετε γόμωσην δια κυνήγιον υδροβίων με την πυρίτιδα (Χ)... ήταν κλασική.

Τώρα που οι αυτογεμιστές είναι μειοψηφία, την ερώτηση αυτή σπάνια την συναντάμε. Στην τεχνολογική μας εποχή, όλοι έγιναν "ειδικοί", για να γνωματεύουν περί ατσαλιών, κώνων συναρμογής, μαγικών ελατηρίων στις καραμπίνες αδρανείας, στοχάστρων και κοντακιών. Κοντολογίς, μας έχει καβαλήσει μια λεπτομερειομανία. Όχι πως βλάπτει, αλλά δεν αρκεί να μας γεμίσει το σακούλι με θηράματα.

Όλοι έχουμε μείνει στη σκόπευση που μάθαμε στο στρατό και δεν καταδεχόμαστε να μάθουμε κάτι περισσότερο. Τουναντίον μας απασχολούν οι κρυογενείς κάνες, τα τσοκάκια τάδε και τάδε, τα μέτρα των κοντακίων, οι αυλοί των κανών, λες πως τα κοντάκια, με τις όποιες κλίσεις, οι κάνες,τα τσοκάκια, οι αυλοί και οι κώνοι συναρμογής, είναι συμπράγκαλα που σκοτώνουν από μόνα τους και ξεχνάμε τα εκατομμύρια θηράματα, που άφησαν πίσω τους τον μάταιο τούτο κόσμο, επειδή τα καλοσημάδεψε κάποιος με ένα εργοστασιακό κοντάκι και ένα φτηνό κανούλι της σειράς.

Αλλη ερώτηση, που την βρίσκουμε να απασχολεί τους κυνηγούς του καιρού εκείνου και που επαναλαμβάνεται και σήμερα, είναι του τύπου... Έχω ένα δίκαννο, που το κληρονόμησα από τον παππού μου ή το πατέρα μου, επάνω στη βάση και τα κανούλια είναι γραμμένα τα στοιχεία που σας αναφέρω. Είναι καλό; Τι τσοκαρίσματα έχει; Ρίχνει μονόβολα; είναι μάγνουμ; Είναι συλλεκτικό; Τι αξία έχει σήμερα; Για να είναι όμως συλλεκτικό ένα αντικείμενο, δεν αρκεί να είναι σαράβαλο, πρέπει να συντρέχουν και χίλιοι δύο άλλοι λόγοι. Έπειτα, πώς να γνωματεύσει από 1000 χιλιόμετρα μακριά, ο κάθε συνεργάτης του περιοδικού, χωρίς να έχει σαφή αντίληψη του προς εκτίμηση ντουφεκιού;

Ελάχιστοι ρωτούν, πως θα μάθουν να σημαδεύουν καλύτερα και πως δεν θα κινδυνεύουν από ακατάλληλα πυρομαχικά. Αντιθέτως, πλην ελάχιστων, ψάχνουμε και πάλι για αυτόματους πιλότους, όπως παλιά που είχαμε θεοποιήσει τις μπαρούτες. Όταν συναντιόντουσαν δύο κυνηγοί οι πρώτες κουβέντες που άλλαζαν ήταν. Με τι μπαρούτη γεμίζεις; Πόσο μπαρούτι; Πόσο σκάγια;

Το κυνηγετικό περιοδικό ΑΡΤΕΜΙΣ, κυκλοφορεί την 10η κάθε ζυγού μήνα, είναι ένα δίμηνιαίο περιοδικό, που σας το συνιστούμε ανεπιφύλακτα. Το περιοδικό αυτό, στη στήλη των ερωτήσεων-απαντήσεων έχει την πρωτοτυπία, να δέχεται τηλεφωνικές ερωτήσεις. Δίνουμε μια απάντηση προφορική και στη συνέχεια ακολουθεί μια πιο εμπεριστατωμένη έντυπη Aπάντηση. Αυτή η τακτική, έχει σαν συνέπεια, να μας φέρνει ποιο κοντά στους κυνηγούς και να δημιουργείται μια φιλική σχέση. Αποτέλεσμα: Να αποτολμούν και ερωτήσεις σε θέματα, που μέχρι τώρα νόμιζαν πως οι απαντήσεις τους είναι γνώστες. Η ημιμάθεια όμως, είναι χειρότερη της αμάθειας. Καλύτερα να μην ξέρεις, παρά να νομίζεις ότι ξέρεις.

Από την δεκάχρονη πείρα μου, σαν αρθρογράφος και υπεύθυνος σχετικής στήλης του περιοδικού ΑΡΤΕΜΙΣ, επιτρέψατέ μου να απαντήσω, για λογαριασμό σας, σε ερωτήσεις που η πείρα με δίδαξε, ότι θέλετε να μου κάνετε και διστάζετε, ή για να μην φανεί η άγνοιά σας, ή γιατί έχετε σχηματίσει λαθεμένη άποψη και νομίζετε πως ξέρετε την απάντηση, ενώ δεν είναι έτσι τα πράγματα.

1. Eρώτηση: Έχουμε 2 κάνες με το ίδιο τσοκάρισμα. Η μια με μήκος 75 και ή άλλη 60 πόντους. Στη θαλάμη και των δύο αναπτύσσεται πίεση 650 bars/cm². Στο στόμιο της πρώτης, τα αέρια ασκούν πίεση 50 bars/cm² και στην δεύτερη 90 bars/cm². Ποια θα δώσει, με το ίδιο φυσίγγι, καλλίτερα βλητικά αποτελέσματα;
Aπάντηση: Μη σας γελάει η πίεση στο στόμιο της κάνης. Στην εβδομηνταπεντάρα κάνη, τα αέρια θα σπρώξουν τα σκάγια για περισσότερο χρόνο και συνεπώς θα προσδώσουν σ'αυτά μεγαλύτερη ταχύτητα στομίου.
Επειδή τα αέρια, στη μακριά κάνη θα ξεμπουκάρουν με λιγότερη δύναμη, (50 αντί 90 bars/cm²), θα έχουν μικρότερη επίδραση στο διασκορπισμό των σκαγίων. Τουναντίον, στα βραχύκαννα ντουφέκια, τα αέρια ξεμπουκάρουν με δύναμη και φυσάνε, από πίσω, τα σκάγια, δεν καταστρέφουν ολοσχερώς την ντουφεκιά, αλλά επηρεάζουν την κατανομή τους.
Δεν δημιουργήθηκε λοιπόν άδικα, από τους παλαιούς κυνηγούς και τους σκοπευτές του ΤΡΑΠ προτίμηση στα μακρύκαννα ντουφέκια.

2. Eρώτηση: Τι πρακτική αξία έχει αυτή η υπεροχή των μακρίκαννων ντουφεκιών;
Aπάντηση: Οι μεγαλύτερες αρχικές ταχύτητες κατά 15-20m/sec, που αποδίδουν αυτές οι κάνες, "εξανεμίζεται" στις μακρινές ντουφεκιές. Η καλή όμως κατανομή, που υπόσχονται, σε συνδυασμό με άριστης ποιότητας και χωρίς παραμορφώσεις σκάγια, ίσως δώσουν τα 1-2 πιάτα παραπάνω στον πρωταθλητή για να πάρει το μετάλλιο.
Για τους κοινούς κυνηγούς τίποτα ουσιαστικό. Στα κυνήγια μάλιστα με σκυλί φέρμας, ίσως η εξηντάρα, που σκορπάει λίγο τα σκάγια, να αποδειχθεί αποτελεσματικότερη.

3. Eρώτηση: Έχουμε ένα πανάλαφρο δωδεκάρι ντουφέκι, που ζυγίζει μόλις 2, 550 κιλά και το γεμίζουμε με ένα φυσίγγιο που δίνει πιέσεις 800 bars ανά τετραγωνικό εκατοστό που πρέπει να εκτοξεύσει ένα φορτίο σκαγίων 24 γραμμαρίων. Ένα άλλο όπλάκι εικοσάρι, με το ίδιο πέζο, είναι γεμισμένο με ένα φυσίγγιο των 24 γραμμαρίων, που είναι το κλασικό γέμισμα για εικοσάρι. Εάν όταν πυροβοληθεί από αυτό το όπλο, το φυσίγγι αυτό και δώσει πιέσεις 800 bars, ανά τετραγωνικό εκατοστό, θα πάρουμε άραγε την ίδια αρχική ταχύτητα και την ίδια ανάκρουση και από τις δύο αυτές ντουφεκιές;
Aπάντηση: Μη βιασθείτε να απαντήσετε ότι τα αποτελέσματα θα είναι ταυτόσημα, γιατί το μέγεθος πιέσεις ανά τετραγωνικό εκατοστό και εν προκειμένω τα 800 bars/cm², αφορούν μόνο ένα τμήμα των τοιχωμάτων της θαλάμης ή της κάνης.
Η δύναμη όμως η οποία θα σπρώξει τα σκάγια, είναι ανάλογη της επιφάνειας που ορίζεται από την κάθετη τομή του αυλού της κάνης και η οποία, στο μεν δωδεκάρι που έχει άνοιγμα 1,85cm, είναι 2,69cm² η δε συνολική δύναμη, που θα επιδράσει επάνω στα 24 γραμμάρια των σκαγίων, θα είναι 2,69x800= 2152 bars. Στο εικοσαράκι, του οποίου ο αυλός του έχει διατομή 1,58 εκατοστά, η επιφάνεια της τάπας του είναι 1,960 cm² και η δύναμη που αυτή θα απορροφήσει, για να προωθήσει το φορτίο των 24 γραμμαρίων, θα φθάσει τα 1568 bars/cm², που είναι περίπου τα 2/3 από την περίπτωση του δωδεκαριού. Η δε ταχύτητα που θα πάρουμε από το εικοσάρι, καθώς και η ανάκρουση θα είναι αναλόγως μικρότερη.
Επιπλέον στο εικοσάρι επειδή η "κολώνα" των σφαγίων έχει μεγαλύτερο μήκος θα έχουμε περισσότερες τριβές, παραπέρα αύξηση των πιέσεων και παραμορφωμένα σκάγια. Τα μειονεκτήματα αυτά θα είναι αυξημένα στα εικοσάρια μάγκνουμ.

4. Eρώτηση: Μα τότε, πως σκοτώνουν τα εικοσάρια και τα μικρότερα διαμετρήματα;
Aπάντηση: Τα εικοσάρια και τα μικρότερα διαμετρήματα, παρά την λαθεμένη εντύπωση που έχει επικρατήσει, για να σταθούν βλητικά αξιοπρεπώς, απαιτούν μεγαλύτερες πιέσεις και στο τέλος οι αρχικές ταχύτητες που αποδίδουν είναι χαμηλότερες από αυτές που παίρνουμε από τα δωδεκάρια. Σκοτώνουν όμως και αυτά τα ντουφεκάκια, γιατί για μικρά και μεσαίου μεγέθους θηράματα για τα οποία προορίζονται αυτά τα ντουφεκάκια, η πυκνότητα της κατανομής, που πιθανολογεί 3-4 σκάγια στο θήραμα και όχι η μεγάλη αρχική ταχύτητα των σκαγίων είναι το ζητούμενο.

5. Eρώτηση: Tα βραχύκαννα όπλα είναι και πιο ζυγισμένα;
Aπάντηση: Κατηγορηματικά όχι. Το ζύγισμα ενός ντουφεκιού, εξαρτάται από την κατανομή του βάρους του, σε σχέση με τα σημεία που ο κυνηγός τοποθετεί τα χέρια του στο κοντάκι και στην πάπια.

6. Eρώτηση: Σε τι ουσιαστικά διαφέρουν οι λεγόμενες μπαρούτες προοδευτικής καύσης;
Aπάντηση: Όλες οι μπαρούτες, πρέπει να δίνουν την μέγιστη πίεση στα πρώτα 7-10 εκατοστά της κάνης (συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της θαλάμης) Όμως, στις προοδευτικής καύσης μπαρούτες, η αποσύνθεσή τους διαρκεί χρονικά, κατά κάποια χιλιοστά του δευτερολέπτου περισσότερο και ο όγκος των παραγομένων αερίων είναι μεγαλύτερος. Συνεπώς επειδή απαραίτητα συνδυάζονται με μεγάλα βάρη σκαγίων, αποδίδουν και μεγαλύτερες πιέσεις. Είναι ειδικές μπαρούτες και στους ερασιτέχνες μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα (βλέπε απάντηση στην επόμενη ερώτηση)

7. Eρώτηση: Αφού οι μπαρούτες αυτές παράγουν περισσότερα αέρια, δεν είναι λογικό να δίνουν μεγαλύτερες αρχικές ταχύτητες;
Aπάντηση: Η αρχική ταχύτητα μιας ντουφεκιάς, είναι συνδυασμός της συνολικής δύναμης που σπρώχνει τα σκάγια και του βάρους των σκαγίων. Στα μάγνουμ φουσέκια, το μεγάλο βάρος των σκαγίων, είναι απαραίτητα για να κατακαεί ομαλά η ειδική αυτή μπαρούτη και ως εκ τούτου είναι ανέφικτο το γέμισμα των 42-56-64 γραμμαρίων, το οποίο φυσικά δεν συνηγορεί για μεγάλες αρχικές ταχύτητες.

8. Eρώτηση: Τότε πως σκοτώνουν αυτά τα φουσέκια;
Aπάντηση: Τα φουσέκια αυτά, βασίζουν την δύναμή τους στα χοντρά σκάγια που διατηρούν την ταχύτητά τους σε μεγάλες αποστάσεις. Επειδή όμως το κάθε γέμισμα, για να είναι αποτελεσματικό, πρέπει να αποδίδει και ανάλογη, με το θήραμα πυκνότητα κατανομής, γιαυτό τα φυσίγγια αυτά, εκ των πραγμάτων, φορτώνονται με μεγάλα βάρη σκαγίων.

9. Eρώτηση: Αν συνδυάσω μια νορμάλ μπαρούτη με αδύνατο καψούλι θα την μεταβάλω σε προοδευτικής καύσης;
Aπάντηση: Την ερώτηση αυτή, μου την έχει κάνει κομπορρημονών αναγνώστης μου και ελπίζω να άκουσε την συμβουλή μου και να μην εφάρμοσε την επικίνδυνη ιδέα του. Όλες οι μπαρούτες, κανονικές και προοδευτικές, πρέπει να αναφλέγονται αμέσως με το σκάσιμο του καψουλιού και να δίνουν την μέγιστη τους δύναμη, στους 7-10 πόντους πέρα από αυτό, δηλαδή μέσα και στα όρια της θαλάμης, συνεπώς η πατέντα σου στην καλύτερη περίπτωση, θα αφήσει μέρος της μπαρούτης άκαυτης και στην πιθανότερη, θα δώσει την μέγιστη πίεση έξω από τη θαλάμη π.χ. στα 20 εκατοστά από το καψούλι, εκεί που τα τοιχώματα της κάνης έχουν μειωμένο πάχος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.. Θα είσαι λοιπόν τυχερός αν δεν καταστρέψεις το σιδερικό σου και αν δεν κινδυνεύσεις και εσύ ο ίδιος.

10. Eρώτηση: Οι ολόκληρες φωτιές, τις οποίες έχουν τα ακριβά ντουφέκια, σε σχέση με τις μισές φωτιές των όπλων της σειράς, προσφέρουν κάποιο βλητικό πλεονέκτημα;
Aπάντηση: Ουσιαστικά όχι, αν μάλιστα δεν πρόκειται για ποιοτική κατασκευή και σπάσει το ελατήριο τύπου V που διαθέτουν αυτά τα εξαρτήματα, ο κάτοχος του όπλου μπαίνει σε περιπέτειες μέχρι να βρεθεί ή να κατασκευαστεί, από την αρχή, νέο ελατήριο. Το λεγόμενο πως μειώνουν, κατά κάποια εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου, τον χρόνο επίκρουσης είναι μη βλητικά αξιοποιήσιμο επιχείρημα.

11. Eρώτηση: Έχω ένα δικανάκι με τσοκαρίσματα 1 και 3 αστέρια, σκέφτομαι να το κόψω, ώστε να γίνουν και οι δύο κάνες 5 αστέρια, τι θα με συμβουλεύατε;
Aπάντηση: Όταν πρόκειται για καραμπίνα και αποτύχει η οπλοχειρουργική επέμβαση, αγοράζεις μια άλλη κάνη και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Οι τέτοιες επεμβάσεις όμως στα δίκαννα είναι δρόμος χωρίς επιστροφή.
Οι παλαιοί κυνηγοί, που λιγουρευόντουσαν τις πυκνές κατανομές, δεν το έκαναν για πλάκα, ένα ντουφέκι με κάνη ενός άστρου, μπορεί με το κατάλληλο φουσέκι, να δώσει και ανοιχτές διασπορές. Με τα 5 αστέρια όμως, καμιά πατέντα δεν θα σου δώσει, πέραν των 20 μέτρων, τόση πυκνή ντουφεκιά, ώστε να βάλεις σίγουρα το τρυγόνι στην τσάντα σου.
Εξάλλου, τα τρία αστέρια, είναι ένα τσοκάρισμα που κάνει και για κοντά και για μακριά, γιαυτό είναι ιδανικό στα μονόκαννα ή καραμπίνες με σταθερό τσοκ.

12. Eρώτηση: Δοκιμάζουμε 3 φυσίγγια με μονόβολα, διαφόρων εταιριών, τα οποία έχουν βάρος βλήματος 25-28 και 30 γραμμαρίων έκαστο. Ποιο θα παρουσιάσει τη μεγαλύτερη πτώση, μήπως το βαρύτερο;
Aπάντηση:Tην μεγαλύτερη πτώση, θα παρουσιάσει αυτό που θα έχει την μικρότερη μέση τα ταχύτητα, το ποιο αργό δηλαδή. Αυτό θα συμβεί, γιατί σε όλα τα σώματα η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι απολύτως η ίδια. Στο πλέον αργοκίνητο λοιπόν, σε αυτό που θα μείνει στην τροχιά περισσότερο χρόνο, θα επιδράσει περισσότερο η επιτάχυνσης της βαρύτητας, με συνέπεια την μεγαλύτερη πτώση του.

13. Eρώτηση: Μια γόμωση 29 γραμμαρίων σκαγίων αποδίδει μέγιστη πίεση 600 bars/cm² και μια άλλη, στην ίδια κάνη, με 36 γραμμάρια 700 bars/cm². Ποια θα δώσει μεγαλύτερη αρχική ταχύτητα;
Aπάντηση: Επειδή η αρχική ταχύτητα των βλημάτων, σχετίζεται και με το φορτίο που καλείται να εκτοξεύσει η δύναμη των αερίων, το πιθανότερο είναι, να πάρουμε μεγαλύτερη αρχική ταχύτητα, από το φυσίγγι με τα 29 γραμμάρια σκάγια.

14. Eρώτηση: Θέλω φυσίγγια διασποράς για κάνη με τσοκάρισμα 5 άστρων, μπορείτε να μου υποδείξετε κάτι;
Aπάντηση: Τα φουσέκια διασποράς, ακόμα και αυτά με τα φακοειδή σκάγια, τα οποία υπόσχονται κατανομές σκαγίων σαν αλώνια, ώστε να καλύπτουν κάθε στραβοσημάδεμα μας, ανήκουν στο χώρο των κυνηγετικών και σκοπευτικών φαντασιώσεων.
Όλοι οι διασπορείς, δίνουν κατανομές παρόμοιες με του απλού κυλίνδρου (5 αστέρια). Όπερ μεθερμηνευόμενο, στα 20 μέτρα με άνοιγμα δέσμης σκαγίων γύρω στα 80-90 εκατοστόμετρα. Το ίδιο άνοιγμα δίνει και το φουλ τσόκ (1άστρο) στα 35 μέτρα. Τα ραβδωτά τσοκάκια, σε συνδυασμό με μαλλινόταπα, ίσως ανοίγουν περισσότερο τη ντουφεκιά, μπορεί όμως, με την αυστηρή έννοια του νόμου, να θεωρηθούν παράνομα και άντε ξεμπέρδευε.

15. Eρώτηση: Κυνήγησα μπεκάτσες με διαφημισμένα πυρομαχικά και με καραμπίνα που είχε αυλό 18, 8mm. τσόκ 5 άστρα. Αποτέλεσμα απογοητευτικό, γιατί;
Aπάντηση: Αφού είχες 5 αστέρια στη μπούκα σου; Tι την ήθελες την μάλλινη τάπα, που με την βοήθεια του διευρυμένου κοίλου της κάνης, επέτρεψε στα αέρια να περάσουν στο χώρο των σκαγίων και να χαλάσουν την δουλειά.

16. Eρώτηση: Πρέπει να βλέπω την ρίγα ή όχι; Mε άλλα λόγια, είναι ωφέλιμο να ψιλοντουφεκάει το όπλο μου και αν ναι πόσο;
Aπάντηση: Όταν δεν βλέπουμε καθόλου ρίγα, η κάνη, κρύβει τον μισό χώρο της ντουφεκιάς. Έτσι για να βλέπουμε καθαρά το στόχο, αναγκάζεσαι να σκοπεύεις κάτω από αυτόν.
Βλέποντας λοιπόν μόνο το στόχαστρο και το ορθύκι να πεταρίζει 4 πόντους επάνω από αυτό, στην πραγματικότητα και για βολή 25 μέτρων, το πτηνόν βρίσκεται 0,04x25=1 μέτρο έξω από το κέντρο της ντουφεκιάς σου και εσύ να βλαστημάς τον φουσεκογεμιστή και τον κακό καιρό που άλλαξε τη δύναμη του μπαρουτιού. Η εξηντάχρονη κυνηγετική μου πείρα, λέει πως μια ανύψωση της ντουφεκιάς κατά 10-15 εκατοστά στα 20 μέτρα, για γενικό περπατιστό κυνήγι και για τραβέρσάτες ντουφεκιές, καλύπτει τις περισσότερες των περιπτώσεων. Για βασιλικές ντουφεκιές και για το ΤΡΑΠ, μια ανύψωση μισού μέτρου ίσως είναι χρήσιμη.

17. Eρώτηση: Έκανα δίαιτα και σε ένα χρόνο έχασα 12 κιλά, μήπως πρέπει να ξανακοιτάξω τα μέτρα του κοντακιού μου;
Aπάντηση: Τα μέτρα του κοντακιού, περισσότερο έχουν σχέση με τον σκελετό μας και τον τρόπο που επωμίζουμε παρά με τα κιλά μας. Π.Χ. Αν το μάγουλό σου έχασε 4mm, στα 30 μέτρα θα έχεις μια πιθανή απόκλιση 0,004x30= 12 εκατοστά, δηλαδή μέγεθος ανάξιο λόγου. Μάθε και τούτο. Οι αστοχίες μας, αφορούν αποκλίσεις μέτρων και όχι εκατοστόμετρων.

18. Eρώτηση: Πως θα διαπιστώσω αν τα μέτρα του κοντακιού μου ανταποκρίνονται στον σωματότυπό μου και στον τρόπο που επωμίζω;
Aπάντηση: Τα εργοστασιακά κοντάκια, δεν κατασκευάζονται με τυχαίες διαστάσεις, τώρα μάλιστα με τις φλάντζες που συνοδεύουν τα αυτογεμιζόμενα (βαρβαριστί καραμπίνες) μπορούν να διορθωθούν πολλά πράγματα. Ακόμα και από τις μετρήσεις με αρθρωτό κοντάκι από κάποιον "ειδικό", Η πειραματική μέθοδος είναι ο καλύτερος δρόμος. Ακολούθησε λοιπόν πιστά τον παρακάτω δωδεκάλογο.

1. Αγοράζουμε από το χαρτοπωλείο 6 χαρτόνια διαστάσεων 1x0,70 m.
2. Σημαδεύουμε τα μέσα των πλευρών και τα ενώνουμε ώστε να έχουμε το κέντρο του στόχου στο οποίο με κόκκινο μαρκαδόρο κάνουμε ένα ευδιάκριτο σημάδι.
3. Μετράμε με μετροταινία 20 μέτρα και στήνουμε εκεί διαδοχικά τα 5 από τα χαρτόνια. Το έκτο το φυλάμε για το συγκεντρωτικό.
4. Εφοδιασμένοι, με το πιο σφιχτό τσοκάκι μας και δεκαράκια σκάγια στεκόμαστε απέναντι από το στόχο.
5. Εστιάζουμε στο στόχο που θα πει, να εντοπίσουμε εκεί, όχι ματιά μας μόνο τη ματιά μας αλλά και τη σκέψη μας.
6. Επωμίζουμε ανεβάζοντας το ντουφέκι, προς το ζυγωματικό μας, ενώ το κοντάκι είναι σε διαρκή επαφή με τα πλευρά μας. Το όπλο το κινούμε με τα δύο χέρια συγχρόνως, προς το ζυγωματικό μας και όχι το αντίθετο.
7. Ανεβάζοντας το ντουφέκι, σπρώχνουμε την πάπια προς τα εμπρός με το αριστερό μας χέρι, το οποίο δείχνει το στόχο και γιαυτό πρέπει αυτό να κατευθύνει την σκόπευση.
8. Με την επαφή της ράχης στο ζυγωματικό μας πιέζουμε τη σκανδάλη.
9. Σε κάθε από τους 5 στόχους, αφού σημαδέψουμε το κέντρο της κάθε διασποράς, επάνω σ' αυτό το σημάδι, ανοίγουμε από μια τρύπα ενός εκατοστού.
10. Βάζουμε, διαδοχικά, κάθε στόχο επάνω στο έκτο χαρτόνι. Με έναν μαρκαδόρο, μέσα από την τρύπα, που σηματοδοτεί το κέντρο κάθε διασποράς, μεταφέρουμε τα αποτελέσματα τρων δοκιμών μας στο έκτο χαρτόνι. Τώρα έχουμε, προ οφθαλμών, ζωντανή την εικόνα των 5 προσπαθειών μας.
11. Αν τα κέντρα των διασπορών, που μεταφέραμε στο συγκεντρωτικό στόχο, απέχουν μεταξύ τους περισσότερο από 4-5 πόντος, αυτό λέει πως δεν έχουμε σταθερή επώμηση. Όπερ μεθερμηνευόμενο. Δεν επωμίσαμε όλες τις φορές με τον ίδιο τρόπο και το κοντάκι αθωώνεται. Αντί λοιπόν να ψάχνουμε για κοντάκι, καλλίτερα να ασκηθούμε ώστε να μάθουμε να επωμίζουμε πάντα με τον ίδιο τρόπο.
12. Εαν τα κέντρα των διασπορών μας είναι συγκεντρωμένα, σε ένα "σταφύλι", άσχετα αν είναι έξω από το σημείο που σκοπεύσαμε, σημαδεύουμε, με έναν κόκκινο μαρκαδόρο, το κέντρο αυτής της ομάδας.
13. Για κάθε απόκλιση του συγκεντρωτικού αυτού κέντρου, από το κέντρο του χαρτονιού, ίση με δύο εκατοστά, αντιστοιχεί ζητούμενη διόρθωση του κοντακιού ίση με 1mm.

19. Eρώτηση: Με εγνωσμένης αποτελεσματικότητας φυσίγγια εξωτερικού Νο6, Και καραμπίνα (Χ) που είχε στένωμα 4 άστρων, κυνήγησα φάσες σε "κανονικές" αποστάσεις και είχα αποτυχίες, γιατί;
Aπάντηση: Ο Η.Υ, με το δικό μας πρόγραμμα, το Hunting adviser που βασίζεται στις μελέτες του Αγγλου βλητικού του παρελθόντος T.Burrad, που βασίζονται στη σύγκριση των μεσαίων επιφανειών των θηραμάτων, με τις επιφάνειες των διασπορών κατά βαθμίδα τσόκ στις διάφορες αποστάσεις, μας είπε. Με 35 γραμμάρια εξάρια και τέσσερα άστρα στην μπούκα μας, στα 40 μέτρα η φάσα το πιθανότερο να δεχθεί 1-2 σκάγια και με 1-2 τραύματα, το σιδερένιο αυτό πουλί δεν μπαίνει σίγουρα στην τσάντα. Σ.Σ. Βάζω εισαγωγικά στην εκτίμησή σου για την απόσταση, επειδή κανονικές αποστάσεις, πρέπει να θεωρούνται, όσες μετρήθηκαν με την μετροταινία.

20. Eρώτηση: Πόση προσκόπευση, πρέπει να βάλω σε ένα τρυγόνι, όταν του ρίχνω με 3 άστρα τσόκ και οχτάρια σκάγια στα 30 μέτρα;
Aπάντηση: Πριν σας δώσουμε την απάντηση, πρέπει να ξεχωρίσουμε την μαθηματική προσκόπευση στο επίπεδο του στόχου, από το μέγεθος, που εμείς φωτογραφίζουμε, στο επίπεδο της μπούκας του ντουφεκιού μας.
Για να καταλάβετε τι εννοώ, φανταστείτε πως κυνηγάτε με ένα παραδοσιακό πλαγιόκαννο δικανάκι και ενώ νομίζετε πως δεν έχετε βάλει καθόλου προσκόπευση, αφού βλέπετε το τρυγόνι να ραμφίζει την άκρη της κάνης σας, στην πραγματικότητα, για μια απόσταση βολής 30 μέτρων, έχετε προσκοπεύσει κατά 70-80 εκατοστά. Αν το πτηνόν πεταρίζει στα 40 μέτρα, η μαθηματική προσκόπευση που βάλατε είναι ένα (1) ολόκληρο μέτρο.
Το κομπιούτερ, με το δικό μας πρόγραμμα, IRIS IV, που ο Νικήτας Κυπρίδημος χαρακτήρισε σαν το ευρετήριο των προσκοπεύσεων, μας έδωσε, σ' αυτή την περίπτωση, μαθηματική προσκόπευση, στο μεν επίπεδο του στόχου 1,87 μέτρα, στο δε επίπεδο της μπούκας, δηλαδή το μέγεθος που εμείς βλέπουμε, 1,87:30= 6,2 εκατοστόμετρα. Δηλαδή, περίπου τρία δάχτυλα πιο μπροστά θα ντουφεκίσεις και δεν θα κομπιάσεις τη στιγμή του μπατσίσματος της σκανδάλης. Πρόσεξε λοιπόν, γιατί, αν κατά το τράβηγμα της σκανδάλης, καθυστερήσεις την κίνηση του όπλου κατά 20 εκατοστά του δευτερολέπτου, που είναι ο μέσος χρόνος ενός καλού χρονομέτρη αγώνων στίβου, η προσκόπευση στο επίπεδο του τρυγονιού γίνεται 5,27 μέτρα και στο επίπεδο της μπούκας μας 5,27:30=17,5 ή περίπου μια σπιθαμή.

21. Eρώτηση: Είμαι στους μεσαίους βατήρες του ΣΚΙΤ, πόση προσκόπευση θα βάλω;
Aπάντηση: Για να σπάσεις το πιάτο στο μέσον της διαδρομής του, πρέπει να υπολογίσεις προσκόπευση 1,28 μέτρα. Εσύ όμως, το μέγεθος αυτό στο επίπεδο της μπούκας σου, θα το βλέπεις 1,28:20=6,4 πόντους, όπως και στην προηγούμενη περίπτωση. Αν όμως κομπιάσεις κατά 20 εκατοστά του δευτερολέπτου, η προσκόπευση που θα χρειασθείς, γίνεται 5,09 μέτρα, την οποία, στο επίπεδο του στοχάστρου σου, την βλέπεις ίση με 5,09:20=25 εκατοστόμετρα. Να λοιπόν, γιατί αν και είσαι καλός σκοπευτής στο κυνήγι, στο σκοπευτήριο απορείς που σου ξεφεύγει ο καλοσημαδεμένος δίσκος.

22. Eρώτηση: Πως μπορώ να έχω μια σαφή εικόνα της κάθε προσκόπευσης στο επίπεδο του στοχάστρου μου;
Aπάντηση: Καρφώνεις δύο πασσάλους στο χώμα και μετράς να απέχουν μεταξύ τους π.χ. 1,28 ή 5,10 μέτρα ή όσο εσύ νομίζεις. Τοποθετείς στη κορφή του κάθε πασσάλου ένα δισκάκι του σκοπευτηρίου. Μετράς με μετροταινία 20 μέτρα, από τους πασάλου σου και βλέποντας λίγο τη ρίγα, σκοπεύεις με το ντουφέκι σου το κάθε πιατάκι, χωρίς να χάνεις όμως από την περιφερειακή σου όραση το άλλο. Τώρα προσπάθησε να απομνημονεύσεις που βλέπεις, σε σχέση με την άκρη της κάνης, το άλλο δισκάκι.
Αντί για δισκάκια μπορείς να χρησιμοποιήσεις και κουτιά από αναψυκτικά. Είναι μια απλή άσκηση, που για να έχει απόδοση, πρέπει να εφαρμοσθεί πολλές φορές, για την ίδια ή διαφορετικές προσκοπεύσεις κάθε φορά.

23. Eρώτηση: Έχω ένα πανωκαβαλίκι (βαρβαριστί σουπερποζέ) και θέλω να του αφαιρέσω τις πλαϊνές ρίγες, για να κρυώνουν ευκολότερα οι κάνες αλλά και για να με διευκολύνει στην πλάγια κίνηση (τραβερσάτες ντουφεκιές)
Aπάντηση: Ο στάσιμος αέρα που θα περιβάλει τις κάνες σου, όταν αφαιρεθούν οι πλαϊνές ρίγες, είναι κακός αγωγός της θερμότητας και μάλλον εμποδίζει τη διασπορά της θερμότητας. Ο αέρας συμβάλει στο κρυώσιμο της κάνης, μόνο όταν είναι κινούμενος, όταν έχουμε δηλαδή κάποιο δροσερό αεράκι.
Τουναντίον οι πλαϊνές ρίγες σαν μεταλλικές είναι καλοί αγωγοί και θα διευκολύνουν τη μεταβίβαση της θερμοκρασίας στην άλλη κάνη και στη ρίγα, με αποτέλεσμα το καλύτερο κρυώσιμο των κανών.
Την φαινομενικά σωστή συλλογιστική σου δυστυχώς την έχω διαβάσει σε κείμενο καταξιωμένου συναδέλφου, όμως είναι καθολοκληρίαν λανθασμένη. Ως προς το δεύτερο μέρος της ερώτησής σας. Ας φανταστούμε το τρυγόνι να φτερουγίζει στα 30 μέτρα από το καρτέρι σας. Αν το πτηνόν κινείται με 60 χιλιόμετρα την ώρα, εσείς για να το παρακολουθήσετε με την άκρη της κάνης σας, θα πρέπει να την κινήσετε, "γραμμικά", με ταχύτητα 60:30=2 χιλιόμετρο την ώρα, ταχύτητα χελώνας δηλαδή. Συνεπώς άνθρακες ο θησαυρός του συναδέλφου.

24. Eρώτηση: Μα πως συμβιβάζεται, ενώ το πουλί να κινείται με 60 χιλιόμετρα και το ντουφέκι με 2 χιλιόμετρα, όπλο και στόχος να ευθυγραμμίζονται;
Aπάντηση: Ο στόχος, αν και κινείται ευθύγραμμα, χωρίς αισθητό σφάλμα μπορεί να θεωρηθεί πως κινείται στις παρυφές μια περιφέρειας που έχει κέντρο τον σκοπευτή-κυνηγό. Δηλαδή το τρυγόνι, εκτός από την γραμμική του ταχύτητα που καθορίζεται από το χρόνο που χρειάζεται να διανύσει π.χ. ένα διάστημα (Σ-Σ΄), κινείται και με μία γωνιακή ταχύτητα που καθορίζεται από την γωνιακή του μετατόπιση και ενώ την γραμμική του μετατόπιση την καθορίζουμε σε μέτρα ανά δευτερόλεπτο m/sec. Την γωνιακή του μετατόπιση σε μοίρες ανά δευτερόλεπτο. Όπερ μεθερμηνευόμενο, πάει να πει, ότι ο κάθε σκοπευτής, ως προς τον στόχο, έχει μαζί του μια γωνιακή σχέση. Δηλαδή, αν ενώσουμε τον κυνηγό (Κ) πρώτα με την αρχική θέση του στόχου (Σ) και στη συνέχεια με την θέση που αυτός θα βρίσκεται έπειτα από ένα δευτερόλεπτο (Σ΄), θα σχηματιστεί μια γωνία (ΣΚΣ΄)
Η γωνία αυτή, παρακολουθεί την πορεία του τρυγονιού και αποτελεί ξεχωριστό στοιχείο της κίνησής του. Συνεπώς, ο κυνηγός, επειδή βρίσκεται σε καθοριστικό σημείο της σχέσης στόχου και σκοπευτή, δηλαδή στην κορυφή της γωνίας αυτής, που σημειωτέο, είναι ανεξάρτητη από την απόσταση η οποία μεσολαβεί μεταξύ κυνηγού και θηράματος, έχει την δυνατότητα να ακολουθεί, όχι την γραμμική κίνηση του στόχου, όπως ψευδώς νομίζουμε, αλλά την γωνιακή του μετατόπιση και επειδή στόχος και ντουφέκι μπορούν να κινούνται με την ίδια γωνιακή ταχύτητα, τα στίγματά τους κάθε στιγμή συμπίπτουν.

25. Eρώτηση: Είναι αλήθεια πως οι διβασικές (νιτρογλυκερινούχες) μπαρούτες ταυτίζονται με τις λεγόμενες μπαρούτες μικρού όγκου;
Aπάντηση: Πρόκειται για μύθευμα. Επειδή κάποιες διβασικές μπαρούτες, δημοφιλείς ιδίως μεταξύ των βαλτοκυνηγών κατά το παρελθόν, π.χ. SIPE, SUPER BALISTIT, οι οποίες είχαν μεγάλο ειδικό βάρος, σε συνδυασμό με τις μικρές δόσεις που ζητούσαν, έπιαναν μικρό χώρο στο βάθος του κάλυκα, έγινε η παρανόηση και έτσι η χημική σύνθεση της μπαρούτης μπερδεύτηκε με το ειδικό της βάρος, που είναι εντελώς διαφορετικό χαρακτηριστικό.

26. Eρώτηση: Διάβασα, πως αν ανοίξω την άκρη της κάνης μου, τρύπες με ορισμένη κλήση, το λεγόμενο porting, θα έχω σημαντική μείωση στο λάκτισμα, είναι αλήθεια αυτό;
Aπάντηση: Οι πρεσβευτές αυτής της θεωρίας λένε ότι, τα αέρια βγαίνοντας από τις τρύπες αυτές που έχουν κλήση προς τα πίσω θα ενεργήσουν σαν ανασχετήρες στην ανάκρουση του ντουφεκιού.
Αυτό, αν και φαίνεται λογικό, δεν θα έχει τα προσδοκόμενα θεαματικά αποτελέσματα γιατί, όταν τα σκάγια φθάσουν στην άκρη της κάνης, η ταχύτητα της οπισθοδρόμησης του όπλου θα έχει ήδη διαμορφωθεί και η πίεση των αερίων, στο σημείο αυτό, ιδιαίτερα στα μακρύκανα όπλα, θα έχει πέσει κατά πολύ. Όπερ άνθρακες ο θησαυρός και σίγουρη η απογοήτευση. Για ανεκτό κλωτσιμα, το μόνο γιατρικό είναι, ελαφρύ βλήμα σε βαρύ ντουφέκι με όσο το δυνατόν ίσιο κοντάκι. Το μόνο θετικό στην περίπτωση του porting, επειδή τα σκάγια θα γλιτώσουν μερικώς από το φύσημα εξόδου, θα έχουμε ίσως καλύτερη κατανομή στο στόχο.

27. Eρώτηση: Είναι αλήθεια πως η λειτουργία στις καραμπίνες αδρανείας γίνεται με συσπείρωση και την εκτόνωση κάποιου στιβαρού και "μαγικού ελατηρίου";
Aπάντηση: Tο έχω αναλύσει και παλαιότερα στην ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΦΩΝΗ και το περιοδικό ΑΡΤΕΜΙΣ (τεύχος 53) και έκτοτε κανένας μα κανένας συνάδελφος αρθογράφος δεν έκανε λόγο για αυτό το ελατήριο.
Τα ντουφέκια αυτά, λειτουργούν εκμεταλλευόμενα τους νόμους της φυσικής περί Αδρανείας, σύμφωνα με τους οποίους, ένα φυσικό σώμα που είναι ακίνητο, θέλει να μένει ακίνητο στον αιώνα τον άπαντα. Όταν όμως, επιδράσει επάνω του κάποια δύναμη και το αναγκάσει να κινηθεί, αυτό πάλι θα κινείται διαρκώς, μέχρι κάποια άλλη αιτία το σταματήσει. Η δύναμη που αναγκάζει τα σώματα να μην θέλουν να μεταβάλουν την στατική ή την κινητική τους κατάσταση την ονομάζουμε Αδράνεια και είναι ανάλογη με τη μάζα του κάθε σώματος.
Όταν, θα αναφλεγεί η μπαρούτη στο βάθος του κάλυκα, θα αναπτυχθούν δυνάμεις προς όλες τις κατευθύνσεις. Οι πιέσεις προς τα τοιχώματα εξισορροπούνται από το πάχος του ατσαλιού. Οι υπόλοιπες ενεργούν από την μια προς το βύσμα και σπρώχνουν τα σκάγια προς την έξοδο και από την άλλη προς τον πάτο του κάλυκα και το κλείστρο αναγκάζοντάς το να οπισθοχωρήσει και να εξωλκεύσει τον κάλυκα.
Σε μια καραμπίνα, που το κλείστρο δεν έχει κάποιο σύστημα κλειδώματος επάνω στην κάνη, αλλά απλώς, με την βοήθεια του επανατατικού του ελατήριου, συγκρατεί το φυσίγγι μέσα στη θαλάμη, μαζί με τον κάλυκα, θα διαφύγουν και πολλά αέρια, με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Αν πάλι, το κλείστρο είναι μόνιμα αγκιστρωμένο, δεν θα γίνει η ανάταξη και θα χαθεί το πλεονέκτημα της δεύτερης ντουφεκιάς.
Συνεπώς το πρόβλημα, για τον μηχανολόγο που σχεδιάζει το λειτουργικό σύστημα μια καραμπίνας, δεν είναι πως θα οπισθοδρομήσει το κλείστρο, αλλά η αναζήτηση μιας χροκαθυστέρησης, ώστε να προλάβουν τα σκάγια να αποκτήσουν ικανή ταχύτητα πριν ξεκλειδώσει το κλείστρο και μηδενισθεί η προωθητική δύναμη των αερίων. Τώρα, με λίγα λόγια, να περιγράψουμε την λειτουργία μιας καραμπίνας benelli με κεφαλή κλείστρου που αγκιστρώνει με περιστροφή. Σ'αυτά τα όπλα, το κλείστρο αποτελείται από δύο κομμάτια, την κεφαλή που αγκιστρώνει στην ουρά της κάνης και το σώμα που μπορεί να κινείται μπρος-πίσω, με ένα τζόγο περίπου 4 χιλιοστών, ή όσο ο μηχανολόγος οπλοσχεδιαστής έχει προβλέψει.
Με το σκάσιμο του καψουλιού, τα σκάγια κινούνται προς την μπούκα και το μεν "ανεξάρτητο" σώμα του κλείστρου, σύμφωνα με τις αρχές της αδρανείας, θέλει να μείνει ακίνητο και αντιστέκεται. Το όπλο όμως έχει περισσότερη μάζα και το συμπαρασύρει προς τα πίσω. Στη διάρκεια αυτής της κίνησης, ο πυθμένας του φυσιγγίου πιέζει την κεφαλή του κλείστρου στεγανοποιώντας την έμφραξη και εμποδίζοντας τα αέρια να διαφύγουν.
Δηλαδή, η έμφραξη γίνεται, όχι με την δήθεν κίνηση του σώματος του κλείστρου προς τα εμπρός, όπως κάποιο αυτοσχέδιοι μελετητές της βλητικής επινόησαν, αλλά με την αντίστασή του, λόγω της αδρανείας του να ακολουθήσει την, προς τα πίσω, κίνηση του όπλου. Η κεφαλή του κλείστρου, συνδέεται με το σώμα με έναν πίρο οποίος κινείται μέσα σε μια μισοελικοειδή εγκοπή του σώματος. Όταν τέλος, το όπλο κοντράρει στον ώμο μας, σπάζει κινητική του αδράνεια και το σώμα του κλείστρου, αφού έχει αποκτήσει κίνηση θέλει να την διατηρήσει. Με την κίνησή του όμως, αναγκάζει και την κεφαλή μέσω της εγκοπής που προαναφέραμε πιο πάνω, να στρέψει και να ξεκλειδώσει. Από δω και πέρα, το κλείστρο, έρχεται προς τα πίσω, με την δύναμη και την ενέργεια που αποθήκευσε από την ανάφλεξη της μπαρούτης και όχι από την δήθεν εκτόνωση του χοντρού ελατήριου.
Το δε πολυδιαφημισμένο στιβαρό και "μαγικό" ελατήριο, σε σχέση με τη μάζα του κλείστρου, παραείναι χοντρό, ώστε αυτή να το συσπειρώσει. Απλώς παίζει το ρόλο του αμορτισέρ και του φρένου ανάμεσα στην κεφαλή και το σώμα του κλείστρου. Ακόμα μάθε, πως και άλλες καραμπίνες, εκτός από την BENELLI, όπως η GUERINI και η BREDA XANTHOS, λειτουργούν με την αδράνεια αν και δεν διαθέτουν αυτό το "μαγικό" ελατήριο.

28. Eρώτηση: Έχω ακούσει πως κάποιες μπαρούτες και κάποια μέταλλα ποτίζουν φαρμάκι τα σκάγια και τα κάνουν περισσότερο φονικά.
Aπάντηση: Ένας ακόμη μύθος, όπως τα ζεστά σκάγια, που δήθεν από την τριβή του στον αέρα, ζεσταίνονται και θερμοκρασία τους μερικές φορές λέει, ξεπερνά και το σημείο λιωσίματος του μολυβιού. Τα σκάγια εκτοξεύονται από την κάνη, με ταχύτητες της τάξης, των 350-400 μέτρων το δευτερόλεπτο, η οποία συνέχεια μειώνεται, η δε πτήση τους, σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα, είναι πολύ σύντομη και μάλλον κρύα φτάνουν στο στόχο. Τα λιωμένα σκάγια, που επισημαίνουμε επάνω σε βράχια κ.λ.π στερεά αντικείμενα που βρέθηκαν στο δρόμο τους, είναι αποτέλεσμα της μετατροπής της κινητικής τους ενέργειας σε θερμότητα. Συνεπώς μπορείτε να στοιχηματίστε για το άτοπο της παραπάνω ερώτησης.

29. Eρώτηση: Ποια σκάγια είναι αποτελεσματικότερα, τα μαλακά ή τα σκληρά;
Aπάντηση: Δεν υπάρχει απόλυτη Πριν 50 χρόνια, τον καιρό του καθολικού αυτογεμίσματος, τα μαλακά σκάγια απολάμβαναν της εκτίμησης των κυνηγών, οι οποίοι μάλιστα δοκιμάζανε την σκληρότητά τους δαγκώνοντας ένα σκάγι.
Η προτίμηση, των τότε κυνηγών, στα μαλακά σκάγια, πού διαφημιζόντουσαν σαν σκάγια "εκ καθαρού μολύβδου", ήταν αποτέλεσμα του "μειονεκτήματος τους" να παραμορφώνονται και να δίνουν, με τις τότε πολυτσοκαρισμένες κάνες, ανοιχτότερες διασπορές, που βόλευαν κάποια στραβοσημαδέματα.
Έπειτα προξενούσαν "βαρύτερα" τραύματα και λόγο του έστω απειροελάχιστου μεγαλύτερου βάρους τους, διατηρούσαν, έστω ελάχιστη, μεγαλύτερη μένουσα ταχύτητα. Κατά την προσωπική μου εμπειρία, για κοντινές ντουφεκιές, η για την επιδίωξη ανοιχτότερων κατανομών με σταθερά τσόκ ενός και 2 άστρων, τα μαλακά σκάγια είναι προτιμότερα και δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τα σκληρά ή τα ημόσκληρα, τα οποία σαφώς ενδείκνυνται για μακρινές ντουφεκιές.

30. Eρώτηση: Μια διασπορά που ρίχτηκε με τσόκ πέντε άστρων στα 32 μέτρα, πόση προσκόπευση θα μου καλύψει σε σχέση με το ένα άστρο;
Aπάντηση: Στα 32 μέτρα, η ακτίνα μιας διασποράς η οποία ρίχτηκε από τσοκ 5 άστρων είναι ίση με 65 εκατοστά. Η αντίστοιχη του ενός άστρου είναι περίπου 41 εκατοστά. Συνεπώς το κέρδος θα είναι μόνο 65-41=24 πόντοι.

31. Eρώτηση: Μα τότε πως, με τα 5 αστέρια, καλύπτουμε περισσότερες σκοπευτικές αβλεψίες;
Aπάντηση: Η κάθε άστοχη ντουφεκιά, δεν θα κατευθυνθεί εμπρός ή πίσω από το στόχο. Μπορεί να πάει επάνω ή κάτω ή σε οποιαδήποτε θέση γύρω από το τρυγόνι ή την τσίχλα και στην πρώτη περίπτωση, των 5 άστρων, η διασπορά μας θα καλύψει εμβαδόν 13273cm² ενώ με το ένα άστρο εμβαδόν 5281cm². Όπερ μεθερμηνευόμενο, θεωρητικά, με τα 5 αστέρια έχουμε 2,5 περισσότερες φορές πιθανότητα να ευστοχήσουμε. Το μόνο που χρειάζεται, είναι η πυκνή, σε σχέση με το θήραμα, διασπορά.

32. Eρώτηση: Οι διαφημιζόμενες κρυογενείς κάνες (Crio) παρέχουν κάποιο βλητικά αξιοποιήσιμο πλεονέκτημα και ποιο;
Aπάντηση: Δεν έχω υπόψη μου κάποια δημοσιευμένη αξιόπιστη συγκριτική μελέτη. Η διαδικασία της σταδιακής ψύξης του ατσαλιού στους -190 βαθμούς κελσίου, έχει στόχο τη συμπύκνωση των μορίων του μετάλλου και συνεπώς την αύξηση της αντοχής του, τόσο σε ελαστικότητα όσο και σε δυναμική συμπεριφορά. Με αυτό τον τρόπο οι οπλοβιοβηχανίες φτιάχνουν ελαφρότερες κάνες. Όμως, ως προς την βλητική τους συμπεριφορά, δεν νομίζω πως, σε έναν κυνηγό της σειράς, να παρέχουν κάποιο πλεονέκτημα του τύπου "αυτόματου πιλότου". Σε περιπτώσεις κυνηγιών τύπου "Σουδάν" που ρίχνει ο κυνηγός 150 σμπάρα σε μια ώρα, θα ήθελα μια αξιόπιστη μελέτη που δεν έχει μέχρι τώρα δημοσιευθεί και συνεπώς δεν μπορώ να απαντήσω.

33. Eρώτηση: Σε τι διαφέρουν οι κάνες slug από τις κάνες με στόμιο 5 αστεριών;
Aπάντηση: Και στις δύο περιπτώσεις, πρόκειται για κάνες με απόλυτα κυλινδρικό αυλό και στόμιο. Οι κοινές κάνες προορίζονται για σκάγια και οι slug για μονόβολα. Κατά τη βολή, όλες οι κάνες παρουσιάζουν στη μπούκα τους μια ταλάντωση, την οποία δεν βλέπει ο κυνηγός και που είναι ανάλογη με το μήκος της κάνης. Επειδή λοιπόν, αυτή η ταλάντωση επηρεάζει την ευθυβολία των συμπαγών βλημάτων φτιάχνουν τις ειδικές κάνες slug με μικρότερο μήκος και κάπως αυξημένο πάχος τοιχωμάτων. Επιπλέον οι slug έχουν μια υποδοχή για διόπτρα ή ανοιχτά σκοπευτικά (κλισιοσκόπιο).

34. Eρώτηση: Γιατί τα σκοπευτικά πανωκαβαλίκια έχουν φαρδύτερες ρίγες; Μια τέτοια σκοπευτική ρίγα προσφέρει πλεονέκτημα στο πρακτικό κυνήγι;
Aπάντηση: Ουσιαστικά προσθέτει μόνο βάρος και ακόμα στο σκοπευτή που δεν έχει φιλοδοξίες μεταλλίων δεν προσφέρει τίποτα το ουσιαστικό. Η φαρδιά σκοπευτική ρίγα, έχει σκοπό να διώχνει τον ζεστό αέρα, που κάθεται επάνω στην κάνη προς, τα πλάγια.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, τον πρωταθλητή και "ψαγμένο" σκοπευτή που αγωνίζεται για το μισό πιάτο, που θα τον βάλει στον τελικό ή θα του δώσει το μετάλλιο, τον προφιλάσσει από το ψευδές είδωλο του στόχου το οποίο σχηματίζεται λόγω της διάθλασης των οπτικών αχτίνων, την οποίαν παθαίνουν όταν περνούν ανάμεσα σε ψυχρές και ζεστές αέριες μάζες.

35. Eρώτηση: Γιατί τα καλά αγγλικά χειροποίητα ντουφέκια έχουν αχρωμίωτες κάνες;
Aπάντηση: Αν καθαρίζεται σωστά και συχνά, μια αχρωμίωτη κάνη μπορεί να ρίξει άπειρα φυσίγγια. Στο χρώμιο η παραμικρή φθορά σημαίνει καταστροφή και πηγή ταλαιπωριών για τον κάτοχο του όπλου. Έπειτα οι κάτοχοι αυτών των πανάκριβων σιδερικών (Λόρδοι κ.λ.π.) δεν καθαρίζουν οι ίδιοι τα όπλα τους.
Κάποτε, ρώτησαν έναν διάσημο Αγγλο οπλοκατασκευαστή, γιατί δεν φτιάχνει χρωμιωμένες κάνες και αυτός απάντησε, πως οι πελάτες του ποτέ δεν καθαρίζουν οι ίδιοι τα όπλα τους. Δηλαδή ο καθαρισμός των όπλων της αριστοκρατίας είναι δουλειά του υπηρετικού προσωπικού.

36. Eρώτηση: Γιατί τα καθαρόαιμα σκοπευτικά ντουφέκια έχουν σταθερά και όχι βιδωτά τσόκ;
Aπάντηση: Τα ξεχωριστά βιδωτά εσωτερικά ή και εξωτερικά τσοκάκια, μας παρέχουν την δυνατότητα να κυνηγάμε όλα τα κυνήγια, που απαιτούν διαφορετικά βεληνεκή, με ένα και μοναδικό όπλο και είναι η πλέον θετική εξέλιξη που έχει γίνει στην οπλοτεχνία.
Στα σκοπευτήρια όμως του ολυμπιακού τύπου, οι αποστάσεις βολής έχουν καθορισμένα όρια και δεν υπάρχει λόγος να ασχολείται ο σκοπευτής με το βιδωξεβίδωμα του τσόκ.

37. Eρώτηση: Τα μόνιμα τσοκάκια ή τα βιδωτά έχουν καλλίτερη βλητική απόδοση;
Aπάντηση: Ουσιαστικά δεν υπάρχει διαφορά, ακόμα και για τα εξωεργοστασιακά "εξειδικευμένα" τσοκάκια. Στα εσωτερικά βιδωτά τσοκάκια ενεδρεύει ο κίνδυνος αν η διάμετρος του πίσω άκρου τους να είναι μικρότερη από τη διάμετρο του αυλού της κάνης, να σκοντάψει εκεί ο συγκεντρωτήρας με απρόβλεπτα αποτελέσματα.
Από βλητικής απόψεως όμως, ανάλογα με την στένωσή του, σε σχέση με τον αυλό της κάνης, το τσόκ ρυθμίζει την ποσοτική διασπορά, η δε ποιοτική κατανομή των σκαγίων στο στόχο, εξαρτάται κατά το μεγαλύτερο μέρος, από την ποιότητα, το ισόβαρο και την σφαιρικότητα των σκαγίων.

38. Eρώτηση: Τα εξωεργοστασιακά τσοκάκια, παρέχουν κάποιο βλητικό πλεονέκτημα; και γιατί τα εργοστάσια όπλων δεν φτιάχνουν τέτοια εξαρτήματα, ή τουλάχιστον και μια σειρά εξειδικευμένων τσόκ παράλληλα με τα στάνταρ;
Aπάντηση: Δεν έχει αποδειχθεί πως προσφέρουν κάτι το παραπανιστό και βλητικά αξιοποιήσιμο διαφορά τους είναι, πως μερικά εξέχουν λίγο από την κάνη ώστε να γίνεται ευχερέστερη η αλλαγή τους. Ακόμα μερικές από αυτές τις εταιρείες κλιμακώνουν τις διαβαθμίσεις αυτών των τσοκ από τις κλασικές 5 βαθμίδες σε 7 ή και 12.
Δεν τα φτιάχνουν οι οπλοβιομηχανίες, όχι γιατί δεν έχουν την δυνατότητα αλλά μόνο για να έχουν ανταγωνιστικές τιμές απέναντι στις άλλες εταιρείες. Ακόμα, αν φτιάχνανε δύο σειρές, μία στάνταρ και μία εξειδικευμένη, το κόστος θα ήταν δυσβάστακτο και επί πλέον, θα τους έμεναν σαν στοκ αυτά που δεν θα προτιμούσαν οι πελάτες και οι βιομηχανίες, κάθε είδους, αποφεύγουν τα στοκ όπως ο διάβολος το λιβάνι..

39. Eρώτηση: Γιατί στα σκοπευτήρια έχουν κυριαρχήσει τα πανωκαβαλίκια (βαρβαριστί σουπερποζέ);
Aπάντηση: Οι καραμπίνες, σαν μηχανικά όπλα, δεν μας απομακρίνουν % την πιθανότητα κάποιας εμπλοκής. Έπειτα, επειδή αυτά τα σιδερικά, δεν τσακίζουν όπως τα δίκαννα, δεν παρέχουν ασφάλεια και όταν κάποιο φουσέκι, στην θαλάμη τους, έχει λησμονηθεί, η πιθανότητα ατυχήματος, με απρόβλεπτες συνέπειες, είναι πάντοτε υπαρκτή. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, έπρεπε να απαγορεύονται τελείως αυτά τα όπλα στα σκοπευτήρια.
Στα πλαγιόκανα, επειδή οι κάνες τους δεν ταυτίζονται με τον διαμήκη άξονα του όπλου, κατά τον πυροβολισμό δημιουργούνται στρεπτικές δυνάμεις. Αυτό το γεγονός, έχει σαν αποτέλεσμα, έπειτα από μια μακροχρόνια χρήση, να "ξεκουνάνε" και το καθαρόαιμο σκοπευτικό ντουφέκι προορίζεται για να ρίξει εκατομμύρια φουσέκια.
Ακόμα η μπούκα τους κρύβει, από το σκοπευτή, 92 πόντους στα 20 και 1,61 m. στα 35 μέτρα. Αυτό σημαίνει πως ο σκοπευτής ενώ νομίζει ότι είναι πάνω στο δίσκο, στην πραγματικότητα να ρίχνει στο βρόντο. Για αυτόν που νομίζει πως είναι σκοπευτής και απλώς ντουφεκορίχνει προς το στόχο μεγάλη σημασία δεν έχει. Τα νούμερα αυτά, για το πανωκαβαλίκι περιορίζονται στο μισό και για τον πραγματικό σκοπευτή, που ξέρει τι κάνει και δεν ρίχνει απλώς προς το δίσκο, αυτά τα όπλα παρέχουν σίγουρα πλεονεκτήματα. Τέλος, είναι περισσότερο γεροδεμένα και στα καλά σκοπευτικά ντουφέκια το ξεκούνημα είναι άγνωστο.

40. Eρώτηση: Τα καθαρόαιμα σκοπευτικά ντουφέκια κάνουν για πρακτικό κυνήγι;
Aπάντηση: Το ότι είναι κάπως βαριά το παραβλέπω. Το βαρύ, ντουφέκι, βγάζει σταθερότερες ντουφεκιές, συνεπώς το βάρος εδώ είναι πλεονέκτημα και όχι μειονέκτημα. Αν εξαιρέσεις τις ελαφριές σκανδάλες, που έχουν αυτά τα ντουφέκια, βεβαίως κάνουν.

41. Eρώτηση: Τι γνώμη έχετε για το κράμα αλουμινίου (ERGAL) που χρησιμοποιείται για την κατασκευή των κορμών στα κυνηγετικά όπλα (Δίκαννα και καραμπίνες);
Aπάντηση: Είναι για βάσεις κυνηγετικών όπλων, είναι παραδεκτό υλικό με αντοχή και ελαστικότητα. Σαν ευαίσθητο όμως, στις τριβές, (άνοιξε - κλείσε) έχει εξορισθεί από τα σκοπευτήρια. Πάντως για κάποιον που αγοράζει ντουφέκι για τον εαυτό του και όχι για τα παιδιά του και τα εγγόνια του είναι μια καλή επιλογή.

42. Eρώτηση: Τα σκοπευτικά φουσέκια κάνουν για πρακτικό κυνήγι;
Aπάντηση: Ένα τέτοιο φυσίγγι περιέχει 24 γραμμάρια σκάγια, όσο δηλαδή η μια κανονική ριξιά εικοσαριού. Αφού λοιπόν με ένα εικοσάρι κυνηγάμε όλα τα μικρά και μεσαία θηράματα γιατί να μην το κάνουμε και με ένα σκοπευτικό φυσίγγι;
Ο Η.Υ. με το δικό μας πρόγραμμα HUNTING ADVISER, που βασίζεται στις μελέτες του Αγγλου ερευνητή της βλητικής T.BOURRAD, μας είπε πως, με ένα σκιτοφύσιγγο και κάνη 5 αστεριών, θα στολίσουμε το ορθύκι, με τέσσερα σκάγια, στα 20 και με ένα τραποφύσιγγο και κάνη μισού τσόκ, το τρυγόνι στα 28 μέτρα.

43. Eρώτηση: Τι εννοούμε με τον όρο συγκέντρωση στον κύκλο των 75 εκατοστών;
Aπάντηση: Είναι το ποσοστό επί τοις εκατό (%) του συνόλου των σκαγίων που χτύπησαν μέσα σε έναν κυκλικό στόχο διαμέτρου 75 εκατοστόμετρων. Την ένδειξη αυτή, την βρίσκουμε πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των πληγμάτων που σημειώσαμε στο στόχο επί εκατό και διαιρώντας με τον συνολικό αριθμό των σκαγίων του γεμίσματος.
Συνήθως η δοκιμή γίνεται στην απόσταση των 35 μέτρων χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο και ο καθένας μπορεί να κάνει τις δοκιμές του στις αποστάσεις που ο ίδιος ντουφεκάει στο πρακτικό κυνήγι. Έχει αξία μόνο για την σύγκριση αποτελεσμάτων σε σχέση με διάφορα γεμίσματα ή τσοκαρίσματα κανών. Για το κάθε τσοκάρισμα με σκάγια Νο 7, για βολή στα 35 μέτρα, δίδονται τα παρακάτω προσδοκόμενα αποτελέσματα.

ΤσοκάρισμαΑστραΑπόδοση
Κύλινδρος 5 άστρα 40-42%
1/4 τσόκ 4 άστρα 50-55%
1/2 τσόκ 3 άστρα 60-63%
3/4 τσόκ 2 άστρα 65-67%
4/4 τσόκ 1 άστρο 70-75%

44. Eρώτηση: Τι εννοούμε με τον όρο συγκέντρωση πυκνότητα διασποράς;
Aπάντηση: Με τη δοκιμή, για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης επί τοις εκατό (%), δεν μπορούμε να κρίνουμε αν το φουσέκι μας είναι κατάλληλο για το θήραμα που να μας ενδιαφέρει. Π.Χ, μια συγκέντρωση 60% με σκάγια τεσσάρια, μπορεί να είναι άριστη για παπιά και ολωσδιόλου άχρηστη για τσίχλες. Γιαυτό καθιερώσαμε, πρώτοι εμείς, τον όρο πυκνότητα στα 100 τετραγωνικά εκατοστά που αντιπροσωπεύουν την μέση επιφάνεια μιας πέρδικας. Με βάση τον τετραπλό τραυματισμό του θηράματος, οι ζητούμενες πυκνότητες διασποράς κατά θήραμα είναι οι εξής.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΕΣ ΠΥΚΝΟΤΗΤΕΣ κατά Θήραμα
Θήραμα4 πλήγματα2 πλήγματα
ΠΕΡΔΙΚΑ 4/100 cm² 2/100 cm²
ΤΡΥΓΟΝΙ 5,7/ 100 cm² 2,8/100 cm²
ΟΡΘΥΚΙ 8/ 100 cm² 4/100 cm²
ΤΣΙΧΛΑ 11,4/100 cm² 5,7/100 cm²
ΜΠΕΚΑΤΣΑ 4,4/100 cm² 2,2/100 cm²

45. Eρώτηση: Σε διαφήμιση γνωστής εταιρείας φυσιγγίων διάβασα. Φυσίγγι "Χ" Σκάγια Νο.4-5-6, σε 34 γραμμάρια, πιέσεις 750 και Φυσίγγι "Ψ" Σκάγια Νο.8-9-10, επίσης σε 34 γραμμάρια, πιέσεις 700. Γνωστού όντος, ότι, τα ψιλά σκάγια συντελούν στην αύξηση των πιέσεων πως συμβιβάζονται τα ανωτέρω;
Aπάντηση: Η καταχώρηση, της πράγματι σοβαρής αυτής βιομηχανίας, δεν αναφέρει την γόμωση της μπαρούτης την οποία περιέχει ο κάθε τύπος φυσιγγίου, παράγων που μπορεί να διαφοροποιήσει και τις πιέσεις. Προφανώς, στο φυσίγγι "Χ" έχει χρησιμοποιηθεί περισσότερη δόση, ή διαφορετικού τύπου, ή άλλης μάρκας μπαρούτη.

46. Eρώτηση: Ποιο είναι το μέγιστο βεληνεκές ενός λειόκανου κυνηγετικού όπλου;
Aπάντηση: Eίναι αντιστρόφως ανάλογο, με το πλήθος των επιτυχιών τις οποίες προσδοκούμε να έχουμε με αυτό το ντουφέκι. Δηλαδή, αν φιλοδοξούμε να έχουμε 100% επιτυχίες, το βεληνεκές του σιδερικού μας, περιορίζεται σε πολύ μικρές αποστάσεις. Από εκεί και κάτω, το βεληνεκές μεγαλώνει, ανάλογα με τις εκπτώσεις που κάνουμε στις προσδοκίες μας ως προς την επιτυχία. Το ίδιο συμβαίνει και με τα πυρομαχικά. Π.χ. μέχρι τα 20 μέτρα όλα τα φουσέκια, όταν καλοσημαδεύουμε, σκοτώνουν.

Πηγή: http://www.hunter.gr/index.php?a=1&b=1&c=papadeas

Εκτύπωση PDF

Πίσω στην κορυφή του Site

Copyright © kapoulitsas-outdoors.gr 2017

Powered, Supported and Hosted by 3wSOL.gr - WWW Solution.